Title :: With you #2 ของขวัญวันเกิดคังอิน

Paring :: kangin X teuk

Rating :: .

Category:กุ๊กกิ๊กไร้สาระบ้าบอคอแตก

Author:: NoZoMi

ความเดินตอนที่แล้ว (จะบอกเพรื่อ)

เป็นอะไรพี่คังอิน เหมือนเสียงสวรรค์ ร่างหนาหันไปตามเสียงทัก มันชังพอเหมาะพอเจาะอะไรเช่นนี้ ใครทักเขาตอนนี้ เขาจะได้ยืมตังค์ซะเลย 

เออ คิบอมพี่ขอยืมตังค์หน่อยซิ เสียงทุ้มว่าแบบเสียงอ่อย เรียกคะแนนสงสารจากคิบอม อย่างไงคิบอมมันรวยเรื่องยืมตังค์คงไม่มีปัญหาหรอกมั้ง

ผมก็อยากให้พี่ยืมนะ แต่ว่าผมก็ไม่มีตังเหมือนกัน เด็กหนุ่มว่าก่อนขอโทษพี่ชายร่างหนา เรียกสีหน้าหงุดหงิดจากร่างหนาได้ทันที 

อะไรว่ะ รวยก็รวยทำไมไม่พกตังค์

เออ...คือว่า.........ตังค์นะมีแต่ไม่ได้อยู่ที่ผมไง

อ้าว ตังค์แกไม่อยู่ที่แกแล้วจะอยู่ที่ใครว่ะร่างหนาโวยวาย อุตส่าห์จะได้ที่พึ่งแล้วเชียว ไงกลับคนรวยไม่มีตังค์ซะได้

อยู่ที่ เมียผมดิเด็กหนุ่มว่าก่อนเบ้ปากยื่นไปทางกลุ่มของอีทึก 

เฮ้ยๆ ใครว่ะ เอาดี ๆเบ้ไปทางนั้นเดี๋ยวมีต่อย 

เฮ้ย พี่ก็ นั่งข้างๆ พี่ทึกอ่า

ซองมิน???

เฮ้ย ไม่ใช่ๆ ไม่เป๊คผมหรอกแบบนั้นอ่า

คยูฮยอน

เฮ้ยพี่เลิกเหอะ ทงเฮ พี่ 

เหรอ รู้แล้วแหละ ถามไปงั้นร่างหนาว่า ก่อนทำท่าจะจิ๊จ๊ะ แบบไม่พอใจ แล้วที่นี้จะไปยืมใครล่ะ จะยอมเสียศักดิ์ศรีไปง้อคนรักก็ดูท่าจะไม่ดี เพราะเขาไม่ใช่คนผิดสักหน่อย ทำไมต้องไปง้อก่อน แต่ถ้าไม่ง้อ ก็ไม่มีตังค์กินข้าว แถมไม่มีตังค์เติมน้ำมันรถ แล้วจะไปทำงานที่สถานีวิทยุได้ไงล่ะ เอาว่ะเอาไงเอากัน ร่างหนาต้องตัดสินใจ 

ขายาวก้าวเดินไปข้างหน้า มือหนาสองข้างกำเข้ากันจนแน่น เหงื่อเม็ดเล็กเม็ดน้อยผุดออกมาจากไหนไม่รู้มากมายกายกอง ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยตื่นเต้นและกดดันอะไรเท่าครั้งนี้มาก่อน ขนาดตอนออดิชั่นยังไม่ตื่นเต้นเท่านี้เลย แค่ไปง้อเมียแค่นี้ กรุจะตื่นเต้นทำไม จุดหมายปลายอยู่ไม่ไกลออกไปเท่าไหร่ แต่ทำไมไม่รู้ร่างหนารู้สึกว่าจุดหมายนั้นช่างดูห่างไกลเหลือเกิน ยิ่งเดินเหมือนยิ่งไกล ไกลก็ต้องยิ่งเดินออกไปให้ถึง ((เออ...เดินกันอยู่นั้นจะถึงไหมเนี่ย)) หัวใจดวงน้อยของหมีตัวใหญ่เต้นเร็วผิดปกติ ความกดดันเพิ่มมากขึ้นจนแทบจะระเบิดออกมาเป็นภูเขาไฟระเบิดฟูจิ...((เอาเข้าไป)) มือหนายกขึ้นปาดเหงื่อที่ไหลซึมออกมาทั่วใบหน้าหล่อ((เหรอ)) ก่อนขายาวจะก้าวถึงจุดหมายปลายทางที่หวังไว้ 

ร่างหนาหยุดลงข้างๆกับร่างบางคนรักที่เขาตั้งใจจะเดินมาหา ทุกสายตาในวงสนทนาจับจ้องมาที่ผู้มาเยือน ก่อนที่ร่างหนาจะเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย ใบหน้าคมพยายามปรับสีหน้าให้ดูแล้วรู้สึกว่าเขากำลังรู้สึกสำนึกผิดอย่างมากที่สุด ปากหนาเผยอขยับออกเพื่อต้องการจะพูดกับอีกฝ่าย 

ทึก........เออ.........ขอโทษ คำพูดสุดท้ายทำไมมันชังสุดแสนจะเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน ทั้งที่ร่างหนาคิดว่าเขาพูดดังสุดๆ แล้ว เพราะคำพูดนั้นมันก้องอยู่ในหัวเขา เท่าๆ กับความดังเสียงที่ทางองค์กรสิ่งแวดล้อมกำหนดไว้ว่าคนเราสามารถรับความดังเสียงได้ 80 เดซิเบล และความดังนั้นมันก็ดังอยู่ในหูเขาเต็มๆ แต่ทำไมกลับทำให้อีทึกไม่ได้เลย

ใบหน้าหวานเลิกคิ้วถามอีกฝ่ายอย่างสงสัย อยู่ดีๆ คนรักเขาก็เดินมา แล้วก็เรียกเขา แต่ก็อ้ำอึ้งๆ จะพูดอะไรก็ไม่พูดทำเอาเขางงไปหมด ตกลงว่าอีกฝ่ายต้องการจะมาทำอะไร แล้วทำไมมายืนหน้าเศร้าสร้อยเหมือนหมีไม่ได้กินน้ำผึ้งแบบนี้ทำไมไม่มีอะไรทำหรือไง หรือว่าว่างมากจนจิตหลอน

มีอะไรคังอิน เสียงหวานถามกลับ ก่อนจะอมยิ้ม ในที่สุดคนอย่างปัค จองซู(อันนี้คือนามสกุลที่ถูกต้องใช่ไหมฮ่ะ คนไทยจะอ่านปาร์ค แต่จริงๆที่เกาหลี เขาอ่าน ว่า ปัค )ก็ชนะ คิม ยองอุนได้สักที สะใจวุ้ย อีทึกแอบสะใจก่อนจะมาตีสีหน้างุนงงกับคนรักต่อ

ถ้าไม่มีอะไร ฉันจะคุยกับน้องๆ ต่อนะ ร้องบอกก่อนทำท่าจะไม่สนใจ หมีที่ยืนก้มหน้าคอตกอยู่ข้าง ๆ สภาพแบบนี้หาดูไม่ได้บ่อยนัก หรือว่าจะเรียกว่าหาดูไม่ได้เลยก็ว่าได้ ทำเอาน้องๆ มองกันตาปริบๆ สงสัยว่าพี่ชายร่างหนาของตัวเองไปกินน้ำผึ้งชนิดไหน ทำไมถึงหัวสมองกลับตะละปัดขนาดนี้ ก่อนที่เสียงฮาจากน้องจะดังตามที่หลัง แต่ก็ฮาไม่ได้นานเสียงทั้งหลายก็ต้องดับสลายหายไปเหมือนปุยนุ่นเพราะเสียงหมีสั่งให้หยุดหัวเราะ 

คือว่าฉันขอโทษ ทึกกี้ยกโทษให้ได้ไหม ฉันคงวุ่นวายกับทึกมากไปหน่อย ขอโทษจริงๆ นะ เสียงทุ้มบอกเสียงอ่อย เรียกคะแนนสงสารจากน้องๆได้ถ้วนหน้า จนอีทึกต้องยอมใจอ่อน ตั้งแต่อยู่เอสเจมาทั้งน้องๆ และอีทึก เพิ่งเคยเห็นหมีบ้าสำนึกผิดก็คราวนี้แหละ แบบนี้จะไม่ยอมใจอ่อนยกโทษให้ก็คงจะดูเป็นคนสวยใจดำไปหน่อยล่ะมั้ง 

ฉันยกโทษให้เสียงหวานว่ากับคนตรงหน้า ก่อนจะเรียกรอยยิ้มตาหยีที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของคังอินได้ ร่างหนาเข้าสวมกอดอีทึกทันที ดีใจจนแทบอยากจะหอมแก้มคนรักมันซะตรงนี้ นี้ถ้าเขาด้านกว่านี้อีกสักหน่อยคงได้หอมโชว์น้องๆไปแล้ว ((แหมอิหมี ที่หอมเมียละอาย แต่กอดสาวๆ ล่ะหน้าบาน)) ในที่สุดเขาก็มีเงินสักที ใครจะยอมขายหน้าทำตัวเป็นคนจนไปทำงานที่สถานีวิทยุได้ อย่างน้อยยอมเสียหน้ากับเมียตัวเองนิดหน่อยคงดีอายขายขี้หน้าให้ชาวบ้านได้เห็นดีกว่าเป็นไหน ๆ

ฮ่ะๆๆๆๆ ขอบคุณนะจ๊ะที่รักหัวเราะอย่างออกนอกหน้า ก่อนจะยกกำปั้นหนาขึ้นเหนือหัว แล้วดึงกลับมาอย่างแรง พร้อมพูดว่า เยส!!!! มือหนาคว้าจับที่ข้อมือเล็กอีกฝ่ายก่อนเปลี่ยนไปโอบไหล่บางแล้วพาเดินออกไปหน้าตาเฉย

ไปเถอะทึกกี้ คังอินหิวแล้ว

นี่!!!! ที่มาขอโทษฉันเพราะว่าหิวเหรอ ไอ้หมีบ้า !!! เสียงหวานโวยวาย เมื่อนึกได้ถึงจุดประสงค์ที่แท้ของแฟนตัวเอง แต่ร้องไปก็เท่านั้นเพราะโดนมือหนายกขึ้นมาปิดปากแล้วพากึ่งลากกึ่งเดินออกไป ส่วนน้อง ๆ ก็ชื่นชมในความกล้าหาญและความเปลี่ยนไปของพี่ชายร่างหนากันเป็นแถวๆ ที่ยอมมาง้อแฟนตัวเองได้ ทั้งที่ตัวเองไม่ใช่คนผิด แบบนี้ซิเขาถึงเรียกว่าลูกผู้ชายตัวจริง สมควรที่น้องๆ จะเอาแบบอย่าง ถึงจะเป็นชายชาติทหาร แต่เมียก็ต้องสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด((เกี่ยวไหมว่ะ กรูมั่วมาก))

พี่คังอินนี่สุดยอดเลยเนอะ เสียงชื่นชมดังขึ้นทันทีจากน้องๆ ที่ยังอยู่ในห้อง

นั่นดิ ลูกผู้ชายตัวจริงกระทิงแดงจริงๆ เลยอ่า

กระทิงแดงคือไรเหรอ ชินดง ซองมินถาม เพราะตั้งแต่เกิดมาจนโตเป็นสาว เฮ้ย !!! เป็นหนุ่มเขาไม่เคยเห็นกระทิงแดงสักที หรืออาจจะเป็นกระทิงที่เป็นสัตว์ แต่เขาก็ยังไม่เคยตัวไหนมันแดงสักตัว มีแต่ดำๆถึกๆ ทั้งนั้น

ไม่รู้สักเรื่องได้ไหม ซองมิน หันมาบอก ก่อนเดินจากไป ทิ้งไว้ให้คนน่ารักยืนอึ้งต่อไปที่โดนด่า

-------------------------------------

นี่คังอิน ใกล้จะวันเกิดอยากได้อะไรเหรอ เสียงหวานถามระหว่างนั่งรอเป็นเพื่อนร่างหนากินข้าว 

อืม......ไม่รู้ซิ ร่างหนาเงยหน้าขึ้นมาตอบ ก่อนกลับไปสนใจกับอาหารจานโตที่กำลังกินอยู่

คิดซิๆ แค่เนี่ยทำไมตอบไม่ได้ ที่เรื่องอื่นล่ะ เสนอรู้ไปหมด ร่างบางบอกเสียงหงุดหงิด ถามแค่นี้ล่ะตอบไม่ได้ ที่เรื่องอื่นเก่งตอบได้ทุกเรื่อง ถ้าร่างหนาไม่ยอมตอบแล้วแบบนี้เขาจะเอาข้อมูลที่ไหนไปตัดสินใจซื่อของให้ได้ล่ะ อย่างน้อยถ้าได้รู้ข้อมูลบ้างว่าอีกฝ่ายอยากได้อะไร เขาจะได้หามาให้ถูกใจ เพราะใครๆ ก็รู้ว่าคนรักเขาเอาใจยากยิ่งกว่าบอกให้เขาแอ๊บแมนต่อหน้าแฟนๆ อีก ให้อิทึกทำแบบนั้นยังง่ายกว่าอีก

ก็มันคิดไม่ออกนิ เพราะไม่อยากได้อะไร 

แหม มันก็ต้องมีสักอย่างแหละ ไม่มีเลยเหรอ ถามเสียงอ่อย แล้วแบบนี้ของที่เขาจะซื้อให้คนรับจะดีใจหรือเปล่าเนี่ย อีทึกเริ่มกลุ้มใจแหละ

อืม..................ร่างหนาทำท่าคิด ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อนึกได้ เรียกความสนใจของอีกคนที่รอฟังได้ทันที ร่างบางตาโตขึ้นทันตาเห็น ก่อนยกแขนเรียวทั้งสองข้างขึ้นมาเท้าไว้กับคางมน พร้อมยืนหน้าไปใกล้ๆ อีกฝ่ายเพื่อจะ

รอฟัง 

อยากได้.....................เว้นคำพูดให้อีกฝ่ายรอ ลุ้นว่าเขาอยากได้อะไร ก่อนจะโดนเร่งให้รีบพูดเพราะคนฟังลุ้นจนหัวใจจะวายแล้ว

อยากได้อะไรล่ะ คังอิน บอกเร็วๆซิ 

อยากได้ทึกกี้ ขึ้นมาอยู่ข้างบนร่างหนาว่าก่อนยิ้มและหันไปกินข้าวต่อ คิวเรียวยู้เข้าหากันอย่างสงสัยในคำพูดของอีกฝ่ายก่อนจะทบทวนคำพูดไปมาให้ตัวเองเข้าใจ 

อยากได้ทึกกี้ ขึ้นมาอยู่ข้างบน

อยากได้ทึกกี้ ขึ้นมาอยู่ข้างบน

อยากได้ทึกกี้ ขึ้นมาอยู่ข้างบน

มือเรียวยังคงเท้าคางไว้เหมือนเดิม มีแต่หน้าหวานที่นิ่วบ้างยู้บ้าง สลับการดวงตาคู่เล็กที่กลิ้งเกลือกไปมา คิดทบทวนคำพูดของอีกฝ่าย แต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก ทำไมคังอินจะต้องอยากให้เขา ขึ้นไปอยู่ข้างบน แล้วไอ้ที่ว่าขึ้นไปอยู่ข้างบนนะ มันบนไหนฟะ คิดแล้วก็ปวดหัว คนสวยเลยไม่คิด ถามอีกฝ่ายให้รู้เรื่องไปเลยดีที่สุด ไม่ชอบปล่อยอะไรให้ค้างคามันอึดอัด

คังอิน !!! เรียกคนรักเสียงดุ ก่อนที่อีกฝ่ายจะเงยหน้าจากจานอาหารหันมาสนใจ

ครับ ขานรับเสียงหวาน ก่อนยิ้มแบบกวนๆ ไอ้ยิ้มแบบนี้แหละทึกกี้เห็นที่ไรเป็นอันว่ามันต้องมีอะไรเจ้าเล่ห์แน่ๆ

ไอ้ที่ว่าอยากได้ฉันไปอยู่ข้างบนเนี่ย บนไหน ร้องถามเสียงสูง เพราะรู้สึกหมั่นไส้บนโมโห ในสีหน้าของอีกฝ่าย ชอบทำหน้าเจ้าเล่ห์ดีนัก ชอบใจล่ะซิที่แกล้งพูดให้เขาไม่เข้าใจได้ 

หึ หึ แล้วทึกอยากอยู่บนไหนล่ะ หัวเราะในลำคอ ก่อนจะยักคิ้วถามอีกฝ่ายกลับ ใบหน้าหวานมุ่ยแบบไม่พอใจ นี่คนรักเขาเล่นอะไร พูดอะไรวกไปวนมาแบบนี้เขาไม่ชอบนะ แต่ไม่นานใบหน้าหวานก็เปลี่ยนจากมุ่ยนิดๆ เป็นหน้าบึ้งทันที ทำเอาคนที่นั่งฟังตรงข้ามใจเสีย หรือเขาจะแกล้งมากไปหรือเปล่า เลยทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจ ดันมาพูดอะไรทะลึ่งตึงตังนอกสถานที่ ทั้งที่อีกฝ่ายเคยบอกไว้แล้ว อย่าทำพูดอะไรลามกหรือทำอะไรทะลึ่งนอกสถานที่เพราะมันอาจจะเป็นผลกระทบต่อวงเอสเจได้ 

คังอิน !!!! นี่นายพูดแบบนี้ไม่เกรงใจฉันเลยนะ ว่าเสียงดุกับคนรัก ฟันขาวกัดปากล่างก่อนจะบึ้งหน้าใส่อีกฝ่ายแล้วรัวคำด่าเป็นชุด

ไอ้ที่ว่าอยากให้ฉันอยู่ข้างบนเนี่ย นายว่าฉันแก่ใช่ไหม ใช่ซิฉันมันแก่แล้วไม่สดใสเหมือนสาวๆ ที่นายชอบนิ นายเลยจะเอาฉันไปบูชาไว้บนหิ้ง เป็นของโบราณใช่ไหมล่ะ ไอ้หมีบ้า!!!!!!~ โวยวายเสียงดังลั่น หยิบอะไรได้ข้างๆ ตัวก็ปาใส่คนตรงข้างไม่ยั้ง ทั้งช้อนกาแฟ กระดาษทิชชู ซองน้ำตาลที่เขาให้มาใส่กาแฟ ก็ถูกหยิบปาใส่คนตรงข้างไม่ยั้ง ทำเอาหมีอ้วนต้องหลบซ้ายหลบขวาเป็นการใหญ่ ไม่งั้นหน้าหล่ออาจเสียโฉมได้

เดี๋ยวๆ ทึกหยุดก่อน ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย รีบแก้ตัว เพราะคนสวยของเขากำลังเข้าใจผิดอย่างแรง ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ฟังเลย ยังปาไม่ยั้งเหมือนเดิม พาลให้อีกฝ่ายต้องมุดลงไปใต้โต๊ะ ก่อนคลานมาหาอีกฝ่ายแล้วลุกขึ้นมาจับมือเล็กไว้ให้หยุดปา

ไม่อายเข้าหรือไง เสียงทุ้มกระซิบถามข้างหู ก่อนที่หน้าหวานจะเงยหน้าขึ้นมอง แก้มขาวๆ พองลมขึ้นมาทันทีความน้อยเนื้อต่ำใจแล่นฉิวเข้ามาในหัว ใช่ซิเขามันแก่แล้วนิ ไม่สดใสเอ๊าะๆ เหมือนสาวๆ แฟนคลับของคังอินที่ชอบมาล้อมหน้าล้อมหลังเวลาไปออกรายการต่างๆ แถมเขายังเป็นผู้ชายอีกต่างหากไม่สวยเหมือนสาวๆ ที่คังอินชอบถึงตอนนี้จะมีคนบอกว่าเขาสวยขึ้นกว่าเดิมก็เถอะแต่ก็ยังมัดใจคังอินไม่ได้สักที 

ไม่อาย ตอบเสียงห้วนๆ ก่อนจะดึงมือตัวเองกลับ ร่างหนาเท้าแขนยาวไปกับโต๊ะอาหารที่ร่างบางนั่งอยู่โดยค่อมผ่านตัวร่างบางไป.ใบหน้าคมแทบจะแนบชิดกับใบหน้าหวานของอีกฝ่ายแต่ก็ไม่ได้ทำให้ร่างบางหายงอนได้เลย

ฉันเคยว่าทึกแก่ด้วยเหรอ 

เคย!!!!!~ตอบเสียงแข็ง ทำเอาร่างหนาต้องรีบผละตัวออกห่างทันที ทำไมคังอินจะไม่เคยว่าเขาแก่ เวลาอยู่ต่อหน้าสาวๆ ที่ไรร่างหนามักจะเรียกเขาว่าพี่เสมอ แถมเวลาแนะนำเขากับดาราสาวๆ หรือนักร้องสาวๆ ก็จะบอกว่าเขาเป็นพี่ ซึ่งนั้นมันหมายถึงว่าเขาว่าแก่ไม่ใช่เหรอ

ไม่เคยว่าสักหน่อย ตอบเสียงอ่อน เพราะคังอินเองก็พยายามนึกว่าเขาพูดไปบ้างหรือเปล่า เวลาอยู่กับสาวๆ ที่ไรชอบลืมตัวว่ามีเมียทุกที่ บางทีอาจจะเผลอพูดออกไปแล้วอีกฝ่ายมาได้ยินเข้าหรือเปล่าหว่า ร่างหนาพยายามคิด 

เคยว่า นายชอบเรียกฉันว่าพี่ เวลาอยู่ต่อหน้าดาราสาวๆ ร่างบางอธิบาย ก่อนก้มหน้าหลุบต่ำมองพื้น น้อยใจที่คนรักชอบว่าตัวเอง แต่คำตอบกลับทำให้อีกฝ่ายถอนหายใจโล่งอกอย่างมาก นึกว่าตัวเองเผลอไปพูดตอนไหน แล้วเจ้าตัวมาได้ยิน ที่ไหนได้ไอ้ที่เรียกว่าพี่เนี่ยเหรอ ดันหาว่าเขาว่าอีกฝ่ายว่าแก่ซะได้

ไม่ได้หมายความอย่างนั้นสักหน่อยร่างหนาว่า ก่อนกลับมาอยู่ในท่าเดิมอีกครั้ง ที่ต้องแนะนำว่าพี่มันเป็นมารยาทไม่ใช่เหรอ คนอื่นเขาไม่รู้เรื่องของเรา เดี๋ยวเขาก็เข้าใจผิดหรือว่าคังอินคนนี้ไม่มีมารยาทไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง เรียกหัวหน้าวงเอสเจซะสนิมสนม ทั้งที่โตกว่านะเหรอ บริษัทเราจะโดนว่าเลี้ยงเด็กไม่ดีเอานะร่างหนาอธิบายเสียงหวานให้อีกฝ่ายฟัง ก่อนที่หน้าหวานจะหันมามอง แต่แก้มขาวๆ ยังคงป่องอยู่นิดหน่อย แต่ก็พอจะดูรู้ว่าหายโกธรแล้ว และก็เข้าใจที่เขาอธิบายไปเมื่อกี้

จริงเหรอ ไม่ได้หมายความว่าอย่างงั้นจริงเหรอถามกลับเสียงอ่อย ถึงจะเข้าใจแล้วที่อีกฝ่ายอธิบายมา แต่มันก็ยังน้อยใจอยู่ดี ทุกครั้งที่โดนแนะนำว่าเป็นพี่หรือเรียกว่าพี่ต่อหน้าคนอื่นๆ ที่ไม่ใช้สมาชิกในวงที่ไร มันก็อดน้อยใจไม่ได้ ทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายทำไปเพราะว่าอะไร แต่อีทึกคนนี้ก็ยังอยากเอาแต่ใจกับอีกฝ่ายอยู่ดี 

จริงซิ

แล้ว......ที่อยากให้อยู่ข้างบนเนี่ยหมายถึงอะไรเหรอ ยังคงค้างคาอยู่ในหัวไม่เลิกลา ถ้าไม่ได้คำตอบวันนี้เขาคงจะต้องนอนไม่หลับแน่ๆ เผลอ ๆ วันนี้อาจจะทำงานไม่รู้เรื่องไปเลย

หึ หึ ลองไปถามฮีซอลดูซิร่างหนาเสนอแนะ ก่อนจะผละตัวออกจากอีกฝ่าย แล้วควักมือเรียกพนักงานมาคิดเงินค่าอาหาร ดีนะที่ที่นี้เป็นร้านอาหารของบริษัท เขาเลยสามารถที่จะทำอะไรออกหน้าออกตาได้ไม่ลำบาก พนักงานที่นี้เห็นกิริยาท่าทางแบบนี้ของนักร้องชายในเอสเอ็มจนชาชินกันไปหมดแล้ว เลยไม่ได้สงสัยอะไรนอกจากคิดว่าเป็นเพื่อนสนิทกัน

แล้วฮีซอลจะตอบได้เหรอ คังอิน ควักเงินจากกระเป๋ายื่นให้พนักงานที่ยืนรออยู่ แต่ปากบางก็ยังไล่ถามคำถามร่างหนาไม่เลิก ก็คนมันไม่เข้าใจ ทำไมต้องให้ไปถามฮีซอล ตัวเองตอบเองไม่ได้หรือไง 

ตอบได้ ฮีซอลตอบได้อยู่แล้ว หรือไม่ถามทงเฮก็ได้ เสนอชื่อให้ร่างบางเลือกไปถามเพิ่มอีกหนึ่งคน ก่อนจะเดินนำหน้ายิ้มกริ่ม สงสัยวันเกิดปีนี้คงได้อะไรพิเศษแน่นอน แต่คิดแล้วแฟนเขาจะกล้าทำอะไรแบบนั้นเหรอ ขี้อายจะตาย ถ้าขืนทำแบบนั้นคงจะต้องเมาเหล้าหรือไม่ก็ต้องเมายาเซ็กส์ละมั้งถึงทำได้ แค่ปกติธรรมดาที่ทำกันอยู่ทุกวันก็มีแต่เขาแหละที่เริ่มก่อนอยู่ฝ่ายเดียว ขนาดตัวเองก็ต้องการเหมือนกัน ยังไม่กล้าจะเอ่ยปากขอร้องกันตรงๆ เลย แล้วจะกล้ามาทำตามที่เขาบอกเหรอ คนอย่างคังอินคงแต่แค่ฝัน เพราะไม่ได้มีเมียกล้าหาญชาญชัย ด้านต่อโลกเหมือนเมียคิบอมมันสักหน่อย ((แกคังอินมาว่าน้องด๊องฉันได้ไง ไอ้บ้า))

คังอินแล้วฉันจะไปถามแจจุง แจจุงจะตอบได้ไหมอา....ยังไม่เลิก ทึกกี้ยังไม่เลิก เล่นเอาคนถูกถามหันหลังกลับมามองทันที

เออ........อย่าไปถามแจจุงเลยนะ เดี๋ยวยุนมันก็ฆ่าเอาหรอก ไม่กลัวหรือไง 

ไม่กลัวหรอก ยุนโฮนะใจดีจะตาย ไม่ให้ถามแจจุง ถามยุนโฮก็ได้ สิ้นประโยค หมีอ้วนถึงกับตาถลน จะบ้าหรือไงไปถามยุนโฮมัน เดี๋ยวยุนมันก็คิดมิดีมิร้ายเข้าให้หรอก มันก็ยิ่งได้ฉายาว่าหื่นไม่แพ้เขากับคิบอมอยู่เหมือนกัน ขืนไปถามมันมีหวัง มันได้จัดการเอาภรรยาเขาไปอยู่ข้างบนแน่ๆ ไม่ได้ๆ ถามไอ้ยุนไม่ได้เลย

ไม่ได้ๆ ถามยุนโฮไม่ได้ ฉันบอกว่าให้ไปถามฮีซอลหรือไม่ก็ทงเฮ สองคนนี้เท่านั้นเข้าใจไหม ย้ำเสียงหนักแน่นกับอีกฝ่าย ก่อนจะยกมือมาบีบไหล่บางทั้งสองข้าง เพื่อย้ำอีกครั้ง 

อืม ๆรู้แล้วๆ ทำไมต้องจริงจังด้วย แค่ถามเฉยๆ ทำยังกะได้เจอทงบังทุกวันงั้นแหละ สิบปีจะได้เจอกันสักหน แล้วจะได้ไปถามตอนไหน ร่างบางก่อนขืนตัวออกจากมือหนาของอีกฝ่ายแล้วเดินเชิดหน้าไปก่อนที่อีกฝ่ายจะเดินตามมาติดๆ 

สรุปวันนั้นคังอินก็มีเงินกินข้าวแล้วยังได้เงินเติมน้ำมันรถเพื่อขับรถไปทำงานที่สถานีวิทยุได้อย่างสบายๆ แถมด้วยภรรยาคนสวยยังใจดี ให้เงินติดตัวเพื่อหิวอะไรระหว่างเดินทางกลับหลังจากจัดรายการวิทยุเสร็จอีกต่างหาก สบายจริงๆ มีทึกกี้เป็นภรรยาเนี่ย ทั้งสวย รวย เก่ง แถมยังมีอำนาจเป็นถึงหัวหน้าวงเอสเจอีก (( คังอิน อันสุดท้ายเนี่ย ตูรู้สึกว่าพักหลังดูจะเป็นแกไม่ใช่เหรอที่ดูมีอำนาจ ฉันยังงงอยู่ ว่าใครเป็นหัวหน้าวงกันแน่ แกหรือทึกกี้))

13.01.07

พี่ทึก ทำไมยอมคืนดีกับพี่คังอินง่ายจังเลยอ่า เสียเชิงคนสวยหมด เสียงใสว่ากับพี่ชายหน้าสวย รู้สึกเดี๋ยวนี้พี่ชายเขาดูจะยอมพี่คังอินไปเสียทุกเรื่อง ขนาดเรื่องในวงบ้างครั้งยังจะต้องให้พี่คังอินตัดสินเลย แบบนี้เสียเชิงคนสวยหมด ปล่อยอำนาจให้สามีหมดแบบนี้ไม่ได้ ยุคนี้ พ.ศ. นี้ ภรรยาต้องใหญ่ซิถึงจะถูก

อะไรซองมิน ไม่ได้ยอมคืนดีง่ายๆ สักหน่อย คังอินเขามาง้อพี่เอง ซองมินก็เห็นไม่ใช่เหรอ รีบเถียงน้องกลับ เขาไม่ได้เป็นคนไปง้อก่อนเหมือนทุกครั้งสักหน่อย แล้วแบบนี้จะเรียกว่าเสียเชิงคนสวยได้ไง 

นั่นแหละ มันก็ต้องเล่นตัวกันหน่อยซิ อะไรมาง้อนิดเดียว คืนดีแหละ

ขืนเล่นตัวมาก โดนเขาทิ้งทำไงล่ะ ยิ่งแก่ๆ อยู่ ร่างบางว่ากลับกับน้องชายตัวดี ไม่เคยมีความรักยังจะมาทำเป็นรู้มาก บอกโน้นบอกนี่คนอื่น แฟนสักคนเคยมีหรือเปล่าหรอกน้องชายเขาเนี่ย หรือว่าแอบมีนอกวงการแล้วไม่ยอมบอกเขา เห็นพักหลังๆ สวยขึ้นๆ ทุกวัน แถมชอบมาสอนเขาเรื่องความรักอยู่เรื่อย คิดแล้วก็น่าสงสัย อีทึกเลยมองน้องตาเขม่ง เหมือนพยายามจะจับผิดในท่าทีและใบหน้าอวบๆ ที่ดูหวานขึ้นๆ ทุกวัน กับซอกคอขาวๆ ว่ามีร่องรอยน่าสงสัยอะไรหรือเปล่า 

ร่างเล็กมองมาที่พี่ชายทันที ก่อนจะก้มลงสำรวจตัวเองดูตัวเองว่ามีอะไรผิดปกติตรงไหนเหรอ ทำไมพี่ชายเขาถึงมองซะอย่างกะจะจับผิดอะไรสักอย่างในตัวเขางั้นแหละ

มองอะไรอ่า ที่ทึก ทำไมเหรอ วันนี้เขาแต่งตัวไม่สวยเหรอ เสียงใสถาม ก่อนความกังวลจะเกิดขึ้นทันที มือเล็กคว้านหากระจกบานใหญ่ออกมาจากกระเป๋าสีชมพูใบหนาแล้วยกขึ้นมาส่องสำรวจทั้งใบหน้าขาว และทรงผมสีทองที่เพิ่งทำมาใหม่ เรื่อยลงมาถึงเสื้อผ้าอาภรณ์ที่สวมใส่ว่ามีอะไรตรงไหนดูไม่ดี หรือไม่สวยหรือเปล่า

สวยแล้วๆ พี่ก็แค่มองเฉยๆ ว่าน้องพี่เนี่ย ออกจะน่ารักทำไมถึงไม่แฟนสักทีน้า

แหมๆ คนสวยๆ ก็ต้องคู่กับคนหล่อ ๆ แล้วไอ้คนหล่อๆ เนี่ย มันคงยังตามหาผมไม่เจอมั้ง เลยอาจมาช้าหน่อย เสียงใสตอบ ก่อนหัวเราะร่วน ให้กับคำพูดตัวเอง แต่เรียกสีหน้าหมั่นไส้จากอีทึกแทน คนอะไรชมตัวเองก็ได้ด้วย เกิดมาไม่เคยพบไม่เคยเห็น ขนาดเขาสวยขนาดนี้ยังไม่เคยชมตัวเองเลย

จ๊ะ ตามสบายเลย อีทึกว่า ก่อนเบ้ปากให้กับความหน้าไม่อายของน้องชายตัวเอง แล้วก็นึกอะไรขึ้นมาได้ แต่ก็ต้องหยุดความคิด เพราะนึกถึงคำกำชับของคังอินที่บอกว่าให้ถามได้เฉพาะกับฮีซอลและก็ทงเฮ อีทึกเลยต้องหยุดคำถามที่จะถามซองมินไว้ ทั้งที่อยากจะถามใจจะขาด อยากรู้ว่าจะมีเขาคนเดียวหรือเปล่าที่โง่ไม่เข้าใจคำพูดของคังอินหรือว่าซองมินก็จะโง่เหมือนเขา คิดแล้วความอยากรู้มันก็พุ่งแซงคำสั่งของคนรักไปขาดลอย

ซองมิน พี่ถามอะไรหน่อยซิ

อะไรเหรอ หันมาทำหน้าทำตาแบ๋ว ใส่พี่ชายตามแบบฉบับคนสวย 

อืม.....พี่ถามคังอินว่า วันเกิดอยากได้อะไร คังอินก็บอกกับพี่ว่า อยากได้ทึกกี้ ขึ้นมาอยู่ข้างบน ร่างบางว่าก่อนทำเสียงแหบพล่าแบบที่คังอินทำตอนบอกกับเขา ประกอบให้ซองมินฟังด้วย แถมด้วยยิ้มแบบเจ้าเล่ห์เหมือนคังอินเด๊ะให้น้องดูอีกต่างหาก

ฮ่ะๆ ๆๆๆ อะไรอา พี่ทึก ทำอะไรเนี่ย หน้าตาตลกอา 

O_o ซองมินพี่ถามเธออยู่นะ ไม่ได้มาเล่นตลกให้ดู บอกกับน้องก่อนทำหน้าเซ็งๆ ซองมินก็โง่เหมือนๆ เขาแหละไม่ได้เรื่อง แบบนี้จะทันเล่ห์เหลี่ยมผู้ชายไหมเนี่ย สมควรแล้วแหละที่ไม่มีแฟน แต่ดันชอบทำมาอวดดีบอกโน้นบอกนี่เขา ดีแล้วแหละที่ได้รู้วันนี้ ว่าน้องเขาก็โง่พอ ๆกับเขา วันหลังจะได้ไม่เชื่อที่ซองมินบอกอะไรอีก 

ก็มันตลกนิ แต่ว่าพี่คังอินพูดว่าอะไรนะ อยากได้ทึกกี้ ขึ้นมาอยู่ข้างบน เหรอ ถามย้ำกับพี่ชายอีกครั้ง ก่อนจะยิ้มแบบเจ้าเล่ห์ให้กับพี่ชายไปบ้าง ลิ้นเล็กแลบเลียรอบริมฝีปากอิ่มสีแดงจัดของตัวเอง ก่อนตามด้วยส่งสายตาเร้าร้อนไปให้อีกฝ่าย เล่นเอาคนได้เห็นขนลุก ปนตกใจที่เห็นกิริยาแบบนี้จากน้องชายที่แสนจะเรียบร้อยของตัวเอง

มือเล็กเอื้อมมาจับมืออีกฝ่าย ก่อนจะลูบไปมาที่ท่อนแขนขาวอีกฝ่าย หน้าหวานมองตามมือเล็กที่ลูบไปมาแบบงง ปากบางอ้าค้างแบบอึ้งๆ นี่ซองมินจะทำอะไรเนี่ย

พี่ทึกไม่เข้าใจเหรอ ว่าพี่คังอินหมายความว่าอะไร กระซิบถามข้างหูพี่ชาย แต่มือเล็กก็ยังซุกซนไม่เลิก คว้าหมับเข้ากับเอวบางของอีกฝ่าย ก่อนบีบเน้นๆ ไปแรงๆ ให้อีกฝ่ายได้รู้สึกตัว และมันก็ได้ผล อีทึกผละตัวออกจากซอง

มินทันที สติสัมปชัญญะที่หลุดลอยออกไปกับความอึ้งกับมารวมตัวกันด้วยความเร็ว ประมาณ 180 กิโลเมตรต่อชั่วโมงทันที 

บ้า ซองมินเล่นอะไรเนี่ย พี่ไม่อยากตีฉิ่งกับเธอนะ ร่างบางว่าไปกับน้องก่อนจะสะบัดหัวแรงๆ ไล่ความรู้สึกตะลึงปนขนลุกที่ได้รับจากน้องเมื่อครู่ เล่นอะไรไม่รู้ทำเอาเขาขนลุกไปหมด เกิดเลยเถิดขึ้นมา ใครจะเป็นฝ่ายลุกฝ่ายรับละเนี่ย อีทึกคิดก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า เมื่อกี้น้องเขาพูดเหมือนตัวเองเข้าใจความหมายที่คังอินบอกงั้นแหละ 

ซองมิน ซองมินเข้าใจเหรอว่า คังอินหมายถึงอะไร ร่างบางหันมาถามน้อง แต่กลับได้รับคำตอบเป็นเสียงหัวเราะมาแทน หน้ากลมส่ายไปมาจนแทบจะหลุดจากบ่า เพื่อบอกให้อีกฝ่ายได้รู้ว่าเขาก็ไม่รู้ความหมายเหมือนกันแหละ 

ผมก็ทำพี่ทึกเสียว ไปงั้นแหละ สรุปน้องเขาก็โง่เหมือนเขาแหละ ไม่ได้เรื่องเหมือนเคย แหมทำซะอย่างกะเข้าในความหมาย ร่างบางคิด แต่ไม่ได้สนใจที่หันไปมองน้องอีก เลยไม่ได้เห็นถึงเสียงหัวเราะที่สดใสของน้องที่แฝงไปด้วยความเข้าใจในทุกคำพูดของพี่คังอิน ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าพี่คังอินหมายถึงอะไร เพราะคำพูดแบบนี้เขาได้ยินออกจะบ่อย แต่ไม่อยากจะคุย ขืนทำตัวรู้มากเกินไป เขาอาจจะเสียคะแนนความไร้เดียวสา และน่ารักที่แฟน ๆและเพื่อนๆ ในวงอุตส่าห์ยกให้พอดี (( ลูกสาวกรุแอบเปรี้ยววุ้ยย แล้วไอ้ที่ได้ยินบ่อยๆ เนี่ยใครพูดกับหนูจ๊ะ เจ๊ละติดใจสุดๆ วันหลังขอแต่งฟิคลูกสาวตัวเองบ้างเถอะ))

ฮีซอลกับทงเฮอยู่ไหนนะ ร่างบางเริ่มถามหาคนอื่นเมื่อรู้ว่าน้องชายตัวเองเริ่มจะไม่มีประโยชน์ โง่เหมือนกันคุยกันแล้วมันจะได้เรื่องอะไร 

ผมเห็นพี่ฮีซอลออกไปออกจากบ้านพักไปตั้งแต่เช้า ก่อนที่เราจะออกมาถ่ายแบบอีกแน่ะ ไปกับพี่ฮันคยองด้วย สงสัยคงจะไม่กลับแหละมั้ง ซองมินว่า

ทำไมล่ะ

ก็พี่ทึกลืมแล้วเหรอ ฮีซอลมีที่พักอีกที่หนึ่งนะ

เออๆ ใช่ลืมเลย แล้วทงเฮล่ะ

ทงเฮเหรอ ไม่เห็นนะ ไม่รู้เหมือนกัน พี่ทึกลองหาคิบอมก่อนซิ ถ้าหาไม่เจอแสดงว่าไปด้วยกันแน่นอน 

อืม........ไม่ได้เรื่องสักคน ร่างบางทำเสียงจิ๊จ๊ะ ไม่พอใจกับความไม่ได้เรื่องของน้องในวงสักคน ถามอะไรไม่เคยมีใครตอบได้ ไอ้คนที่จะตอบก็ตามหาตัวไม่ค่อยจะเจอ แล้วแบบนี้เขาจะได้คำตอบไหมเนี่ย อีกอย่างใกล้จะถึงวันเกิดคังอินแล้วด้วย เขายังไม่มีได้ซื้อของขวัญเลย แถมวันนี้เขาต้องถ่ายแบบให้เสื้อผ้ายี่ห้อ snoppy จนถึงดึกแล้วดันมีคังอินถ่ายด้วยอีกต่างหาก แล้วจะปลีกตัวออกมาซื้อของได้ตอนไหนล่ะเนี่ย แต่ก่อนอื่นเขาต้องหาทงเฮให้เจอก่อน 

อีทึกเดินออกจากมุมห้องที่คุยกับซองมินเมื่อครู่ ก่อนจะเจอกับน้องหน้าหล่อคนที่ 13 ของวงนั่งใจลอยมองอะไรสักอย่างอยู่ อีทึกเลยเอ่ยถามเพื่ออีกฝ่ายอาจจะเห็นทงเฮ อย่างน้อยคยูยอนก็นั่งอยู่ตรงทางออกประตูอาจจะเห็นใครเดินผ่านไปผ่านมาบ้าง แต่ร่างบางคิดๆ แล้วคยูยอนนั่งหันหน้ามาในห้อง แล้วจะได้เห็นใครเดินผ่านไปผ่านมาไหมเนี่ย แถมนั่งเหม่ออีกต่างหากจะมองใครหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่ถามหน่อยก็ดี เพื่อจะได้เรื่อง

คยูยอน คยูยอน อีทึกส่งเสียงเรียกอีกฝ่ายอยู่หลายทีแต่ดูเหมือนจะไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง เลยหันมาเขย่าร่างน้องแทน แต่ก็ไร้การตอบรับอีกเช่นกัน ใบหน้าหล่อเหม่อมองอะไรสักอย่างไปทางที่ที่เขาเดินออกมาเมื่อกี้ อีทึกมองตามก่อนจะไปเจอจุดหมายซึ่งเป็นซองมินกำลังนั่งเล่นเกมส์ในโทรศัพท์มือถือสีชมพูแป๋นของตัวเองอยู่อย่างเมามันส์ ร่างบางหันไปทางซองมินที มองมาที่คยูที ก่อนจะทำหน้างง คยูมันมองอะไรของมันว่ะเนี่ย ตรงซองมินก็ไม่เห็นจะมีน่าจะมอง มีแต่ซองมินนั่งอยู่ มันน่ามองตรงไหน เออ..ถ้ามีเขาอยู่ด้วยก็ค่อยน่ามองหน่อย

พี่ซองมินน่ารักจังเลย พูดออกมาแต่เหมือนเพ้อมากกว่า ดวงตาคู่สวยของน้องชายหน้าหล่อ หวานเยิ้มฉ่ำ เหมือนโดนคุณไสย์หรือโดนของดำเล่นงาน ดวงตาสวยปรือกระพริบถี่ๆ แล้วมองไปทางที่ที่ซองมินนั่งอย่างหลงใหล ได้ปลื้มไปอีกฝ่ายประหนึ่งอีกฝ่ายเป็นนางฟ้าจุติมาเกิดอย่างไงอย่างงั้นแหละ 

คยูยอน!!!!! เหลืออดเหลือทน เลยเรียกน้องเสียงดังลั่น เรียกสติอีกฝ่ายให้กลับคืนร่างได้ทันที หลังจากที่มันหลงไปเดินวนไปวนมาแถว ๆซองมินอยู่นาน 

ฮ่ะ........เออ........พี่ทึกมีอะไรครับ เสียงดังทำไมครับ หน้าตาตื่นก่อนหันมาหาคนเรียก ร่างผอมบางแต่กลับมีความสูงมากกว่าคนที่ยืนอยู่ก่อนหน้านี้ รีบผุดลุกขึ้นอย่างกะทันหัน 

เฮ้อ.........เห็นทงเฮบ้างไหม ถอนหายใจยาว ก่อนถามน้องออกไป กรุละกลุ้มใจจริง ๆสมาชิกในวงแต่ละคนไม่มีสมประกอบเลยสักคนเหรอเนี่ย ไอ้น้องคนสุดท้องนี้ก็นึกจะได้เรื่องมากกว่าคนอื่น เห็นตอนเข้ามาที่แรกสงบเสงี่ยมยังกะเด็กน้อย ไงไปๆ มาๆ ออกลายเหมือนพวกพี่ๆ มันไม่ผิดเพี้ยน แต่ดีหน่อยที่พอจะเอากันอยู่ แล้วไม่สนิทกับคังอิน ซีวอล อันคยอง แล้วก็คิบอมมากนัก ไม่งั้นคงปวดกระบาลมากกว่านี้แน่นอน 

เออ......ผมเห็นเดินออกไปคุยโทรศัพท์นะครับ 

เหรอ.......ขอบใจนะ แล้วนี่แต่งหน้าเสร็จแล้วเหรอ

เสร็จแล้วครับ เหลือ พี่ชินดงกับพี่ซีวอลที่ยังแต่งไม่เสร็จครับ ร้องบอกความพร้อมของตัวเอง ก่อนจะรายงานความคืบหน้าของอื่นๆ ให้พี่ใหญ่ของวงรู้เสร็จสรรพ 

แต่งเสร็จแล้วทำไมไม่ไปรอที่สตูล่ะ มานั่งตรงนี้ทำไม

เออ..........ตรงนี้วิวมันดีนะครับ อึกอักในตอนแรกไม่กล้าจะตอบ แต่สุดท้ายก็ยอมบอก ก่อนหันไปทางซองมินที่ยังเล่นเกมส์ไม่เลิก ใบหน้าหล่อก็ยิ้มออกมาซะเฉยๆ แล้วใครที่ไหนจะไม่รู้ว่าแกหมายถึงอะไรที่บอกว่าวิวดีเนี่ย

เออ.......ให้มันได้อย่างนี้ซิ ร่างบางว่าก่อนจะเดินออกไปตามหาทงเฮต่อไป 

การถ่ายแบบเริ่มขึ้นอย่างเป็นกันเอง เสื้อผ้าและคอนเซปของวันนี้เป็นแบบสดใสน่ารัก แต่แอบมีเสน่ห์ให้ดูเหมาะกับเสื้อผ้าและเหมาะกับสมาชิกทุกคนที่สวมใส่ การถ่ายผ่านลุล่วงไปได้ด้วยดี ก่อนที่จะเปลี่ยนมาใส่ในชุดที่สอง อีทึกใส่เสื้อสีขาว เหมือนกับสมาชิกอีกสองคนในวง ในขณะที่ร่างหนาคนรักของเขาใส่เสื้อสีดำที่เหมือนกับสมาชิกในวงอีกสองคน ส่วนคยูยอนใส่เสื้อสีเหลือเหมือนกับสมาชิกอีกหนึ่งคนในวง การถ่ายแบบวันนี้สมาชิกเอสเจมาถ่ายกันไม่ครบจำนวน เพราะมีบางคนที่ติดธุระทางด้านงานละครและงานโชว์ของตัวเอง เลยทำให้อีทึกพลาดโอกาสที่จะได้คุยกับฮีซอลไป แต่โชคยังดีที่เหลือทงเฮไว้ให้ แต่ผ่านมาจนจะถ่ายแบบจบแล้วเขายังไม่ได้คุยกับทงเฮเลยสักคำ ก็อีกฝ่าย เล่นว่างเป็นคุยแต่โทรศัพท์ ไม่รู้จะคุยอะไรหนักหนา สงสัยที่บ้านคิบอมจะทำงานองค์การโทรศัพท์ เลยมีโปรโทรฟรีตลอดชาติมั้ง เขาเลยไม่รู้จะแทรกตัวเขาไปคุยได้ตอนไหน 

ทึกใส่ตัวนี้แล้วน่ารักจังเลยอยู่ดีๆ ก็เดินมาชม เรียกสีหน้าแดงระเรื่อของอีกฝ่ายขึ้นมาได้ทันที ของมันแน่อยู่แล้ว ใครๆ ก็บอกว่าเขาเหมาะกับสีขาว ดูบริสุทธิ์ ผุดผ่อง ถึงจริงๆ แล้วจะไม่ได้บริสุทธิ์แล้วก็ตามเถอะ ก็โดนไอ้คนชมนี้แหละ มันพรากไป

บ้า......มาชมอะไรตรงนี้ อายน้องๆ มันว่าเข้าให้ ก่อนตีไปที่แขนใหญ่หนึ่งป๊าบ 

เออ.......พี่สองคนครับ ช่วยไปจีบกันที่อื่นได้ไหม ผมรำคาญ ซีวอลหันมาบอก จะจีบกันตรงไหนไม่มาจีบ ดันมายืนจีบข้ามหัวเขาอยู่ได้ ช่วงนี้ยิ่งหงุดหงิดอยู่ด้วย หาสาวๆ จีบไม่ได้มาสองวันแล้ว เซ็งๆ 

อ้าว แล้วใครใช้ให้แก มานั่งตรงนี้ล่ะ รำคราญก็ไปนั่งที่อื่นดิ เสียงทุ้มว่ากลับ ทั้งที่ตัวเองมาที่หลังยังจะไปไล่เขาอีก ร่างบางเลยต้องรีบปามอีกฝ่ายไว้ก่อน 

คังอินไม่เอาน่า เรามาทีหลังซีวอล น้องนั่งอยู่ตั้งนานแล้ว

แล้วไง ทนไม่ได้ก็ลุกไปดิ มันอิจฉาอะดิ หาแฟนไม่ได้ หล่อซะเปล่า ถุ้ย !!! ((เออ....หมีกรุออกแนวเถื่อนนะเนี่ย))

เออ.......พี่คังอินคอยดูแล้วกัน ผมจะหาให้สวยกว่าเมียพี่อีก แถมจะหาให้เอ๊าะกว่าเมียพี่อีก คอยดู ร่างสูงว่าก่อนลุกเดินออกมาแต่โดยดี แต่ก็ไม่ลืมที่ทิ้งท้ายคำท้าไว้ให้กับพี่ชายร่างหนา ที่ยืนยิ้มสะใจอยู่ สมน้ำหน้าน้องชาย หล่อก็หล่อแต่ดันหาเมียไม่ได้ สู่เค้าก็ไม่ได้หล่อน้อยกว่ามันนิดเดียวแต่มีเมียโคดสวยเลย 

ดูมันดิ ทึก เห็นไหมบอกแล้วว่ามันอิจฉา หันไปว่ากับแฟนตัวเอง ก่อนจะยิ้มเยาะตามหลังน้องชายไปติดๆ 

แต่ไม่ได้สนใจคนที่ยืนข้างๆ เลย ที่ตอนนี้หน้าสวยซีดเหมือนไก่ต้มไปแล้ว จะทะเลาะกันอันนี้ทึกกี้ไม่ว่า แต่ทำไมซีวอลต้องมาด่ากระทบความแก่ของพี่ด้วยนิ 

การถ่ายแบบจบสิ้นไปอย่างราบรื่น สมาชิกทั้งหมดโค้งคำนับขอบคุณทีมงานทั้งหมดก่อนจะเดินมาขึ้นรถของวง ร่างบางรีบเดินเร่งให้ทันทงเฮที่เดินนำหน้าไปก่อน ก่อนที่มือเรียวจะคว้ามือของน้องไว้ คนถูกจับเลยหันกลับมามอง

ทงเฮ วันนี้นั่งข้างๆ พี่นะมีอะไรจะถามหน่อย เสียงหวานกระซิบบอกน้อง

จะดีเหรอ พี่ทึกต้องนั่งข้างๆ พี่คังอินนิ ขืนพี่มานั่งข้างผม ผมโดนอุ้งเท้าหมีเหยียบแน่เลย 

ไม่หรอก เด๋วพี่บอกคังอินเอง เสียงหวานก่อนปล่อยแขนน้องแล้วเดินลดความเร็วของฝีเท้าลงเพื่อรออีกฝ่ายที่ยังเดินมาไม่ถึง 

คังอิน วันนี้คังอินนั่งหน้าคนเดียวนะ เขาจะไปนั่งกับทงเฮนะ ร่างบางว่าเสียงอ่อย หวังจะอ้อนให้อีกฝ่ายอนุญาต

ทำไม !!!!~ ทำไมต้องไปนั่งกับทงเฮ ไม่ให้ไปนั่ง ไปนั่งหน้ากับฉันเลย 

คังอินอา....... ฟ้าฝนชังไม่เป็นใจ ทึกกี้ก็ทำอะไรไม่ได้ เลยอดนั่งกลับทงเฮ พลาดโอกาสได้ถามทงเฮไปอีกหนึ่งวัน ไอ้จะกลับไปถามที่บ้านก็ไม่ได้อีก คิบอมเล่นตามติดไม่ห่างสักฝีเก้า แถมยังนอนด้วยกันอีก แล้วเขาจะได้ถามตอนไหนเนี่ย 

**TBC** With you-3

ZoMi[รีไรซ์]time:: 21/01/07